Jak skłonić prelegentów, żeby udostępniali wasze wydarzenie

To prawie nigdy nie brak zainteresowania. Prelegent, który u was występuje, sam korzysta na zapowiedzi, i dobrze o tym wie. Brakuje gotowego elementu: grafiki, która dobrze wygląda, z nazwą wydarzenia, datą i własną twarzą. Alternatywa, czyli zbudowanie czegoś samemu z przysłanego pakietu z logo, to zadanie projektowe wciśnięte między dwa spotkania, i to tam umiera dobra chęć.

Wniosek jest niewygodny, ale wyzwalający: to, jak często publikują wasi prelegenci, jest przede wszystkim kwestią narzędzia, a więc waszą. Kto zbije wysiłek prelegenta poniżej pięciu minut, dostaje posty; jeśli wysiłek zostaje wyższy, zostaje przy dobrych chęciach.

Narzędziem do tego jest przygotowany badge prelegenta: raz projektujecie motyw w stylu waszego wydarzenia, a każdy prelegent dostaje ten sam link. Otwiera go, wgrywa swoje zdjęcie, wpisuje imię, pobiera gotową grafikę, bez konta, bez oprogramowania graficznego. Test pięciu minut jest tym samym zdany, a przy okazji wszystkie zapowiedzi wyglądają spójnie w stylu waszego wydarzenia.

To, jak ten mechanizm przekłada się na zasięg, rozpisaliśmy w artykule o efekcie sieciowym na przykładowym wyliczeniu. W skrócie: każdy prelegent otwiera sieć, do której sami nie docieracie.

Najlepszy moment na prośbę to sam mail z potwierdzeniem, bo wtedy relacja jest świeża, a radość prawdziwa. Dołączcie prośbę o badge jako naturalny ostatni akapit, nie jako osobny mail marketingowy tydzień później:

Świetnie, że jesteś z nami! Jeszcze dwie sprawy:

Przygotowaliśmy dla Ciebie badge prelegenta, którym możesz
zapowiedzieć swoje wystąpienie, jeśli masz ochotę: [LINK DO BADGE'A]
Wgraj zdjęcie, wpisz imię, gotowe, zajmuje to około dwóch
minut i nie wymaga konta.

Jeśli coś do tego napiszesz: opowiedz, o czym będziesz mówić.
Jedno zdanie o Twoim temacie działa mocniej niż każda zapowiedź
z naszej strony.

Dwa szczegóły dużo tu robią: „jeśli masz ochotę” zdejmuje presję, a wskazówka o własnym temacie daje prelegentowi powód, żeby do grafiki dopisać też kilka własnych zdań.

Dwa, trzy tygodnie przed wydarzeniem warto wysłać jedno krótkie przypomnienie do wszystkich, którzy jeszcze nie opublikowali. Sztuczka: dostarcza nowy powód i przez to nigdy nie wygląda jak ponaglenie.

Krótka aktualizacja: program jest już online, a pierwsi
prelegenci udostępnili swoje zapowiedzi.

Jeśli chcesz jeszcze zapowiedzieć swoje wystąpienie, Twój
link do badge'a sprzed kilku dni wciąż działa: [LINK DO BADGE'A]

Za trzy tygodnie startujemy, nie możemy się doczekać!

Więcej niż to jedno przypomnienie rzadko jest potrzebne. Przy prelegentach, na których wam zależy i którzy wciąż nie opublikowali, w ostatnim tygodniu osobista wiadomość działa mocniej niż każdy kolejny mail do wszystkich.

1. Przy potwierdzeniu: link do badge'a w mailu z potwierdzeniem, póki trwa radość.
2. Przy premierze programu: gdy program staje się publiczny, pojawia się naturalny drugi powód. Kto teraz publikuje, odsyła do czegoś konkretnego.
3. Dwa, trzy tygodnie wcześniej: to jedno przypomnienie, patrz blok wyżej.
4. Ostatni tydzień: osobista wiadomość tylko do najważniejszych głosów, których jeszcze brakuje.

Dla wystawców i zespołów stoiska ten sam przebieg działa z szablonem Będziemy tam, tyle że link idzie na listy zespołu. Cały plan kampanii wokół tego dostarcza poradnik o promocji wydarzenia.

• Narzucone teksty postów. Dwanaście identycznych postów o tym samym brzmieniu wygląda jak kampania, przez co przestają być odbierane jak dwanaście rekomendacji. Lepiej dajcie szkielet i zostawcie brzmienie dowolne.
• Duża lista w polu DW. Za prośbę, która w widoczny sposób idzie do dwudziestu osób, nikt nie czuje się odpowiedzialny. Pojedynczo albo w UDW, nawet jeśli to ten sam tekst.
• Prośba w dniu wydarzenia. Zapowiedzi potrzebują wyprzedzenia, żeby zadziałać. W sam dzień wydarzenia lepszą prośbą jest ta o post z danego dnia, a po wydarzeniu przejmują to działania końcowe.